Kartografia

Zbiór kartograficzny Biblioteki Jagiellońskiej swoimi początkami sięga wieku XVI. Dopiero w roku 1969 powołano osobny Oddział Zbiorów Kartograficznych, wydzielając tym samym mapy i atlasy z ogólnego zasobu magazynowego BJ, przechowując i udostępniając je odtąd w odrębnym miejscu w ramach Biblioteki Jagiellońskiej. W 1999 r. Oddział Zbiorów Kartograficznych połączony został z Oddziałem Zbiorów Graficznych. Od listopada 2013 r. został przekształcony w Sekcję Zbiorów Graficznych i Kartograficznych Oddziału Zbiorów Specjalnych.

Zbiory kartograficzne Biblioteki Jagiellońskiej liczą ogółem 50 097 jednostek, z czego ok. 3 800 jednostek stanowią atlasy, a ok. 46 300 jednostek - mapy. Gromadzimy wszelkie publikacje o charakterze kartograficznym, które są współcześnie wydawane w Polsce i to one stanowią zdecydowaną większość naszych zbiorów. Mapy i atlasy z wieków XVI-XIX to głównie nabytki lub egzemplarze podarowane Bibliotece Jagiellońskiej we wcześniejszych stuleciach. Profil zbiorów kartograficznych stanowią przede wszystkim cracoviana i galiciana.

Spośród najcenniejszych obiektów przechowywanych w zbiorach kartograficznych warto wymienić: Klaudiusza Ptolemeusza Liber geographiae (Wenecja 1511), Abrahama Orteliusza Theatrum orbis terrarum (Antwerpia 1575), Guillaume'a le Vasseur de Beauplana Delineatio specialis et accurata Ukrainae (Gdańsk 1650), Topograficzną Kartę Królestwa Polskiego, wyd. w 1843 roku z datą 1839 r. przez gen. K. Richtera.